Różaniec buduje relacje duchowe i społeczne. - tymi słowami 5 października w sanktuarium Matki Bożej Sulisławskiej zwrócił się do zebranych bp Krzysztof Nitkiewicz. - Tak dzieje się od wieków, bez względu na epokę i postęp cywilizacyjny. Jego paciorki, jak ogniwa łańcucha, łączą ludzkość z Bogiem i ludzi między sobą, tworzą wspólnotę. Jeżeli mówimy, że róża jest najpiękniejszym kwiatem, to Róże różańcowe promieniują pięknem ducha swoich sióstr i braci. Promieniują ich wzajemną miłością rozlewającą się na Kościół i świat poprzez ufną modlitwę. Różaniec spaja fundamenty naszych parafii, w których brakuje nieraz wielu rzeczy, ale są na szczęście Kółka Różańcowe i to im zapewnia żywotność. Chcę Wam za tą modlitwę dzisiaj podziękować i prosić abyście nie ustawali - podkreślał Biskup Ordynariusz.
Sulisławice to kolejne sanktuarium w nasze diecezji, które stało się miejscem dorocznego spotkania przedstawicieli Kół Żywego Różańca. Wraz z Pasterzem Diecezji i prawie100 duszpasterzami modliło się ponad 3 tys. zelatorów i członków Róż różańcowych. Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty i zapoznania się z historią sanktuarium. Centralnym punktem zlotu była Msza św. Przewodniczył jej bp Krzysztof Nitkiewicz. Nie mogło w programie pielgrzymki oczywiście zabraknąć wspólnej modlitwy z rozważaniem tajemnic różańcowych.
- Takie spotkanie, ponad 3 tys. modlących się na różańcu kobiet i mężczyzn, uświadamia nam siłę jaką tworzymy. Gdy natomiast uzmysłowimy sobie, że w naszej diecezji jest 40 tys. osób zrzeszonych w kołach różańcowych, możemy poczuć i zobaczyć, czym jest wspólnota i co może zrobić wspólnota. Dziś, gdy jako chrześcijanie jesteśmy nękani i wyśmiewani, powinniśmy zobaczyć potęgę tej wspólnoty zjednoczonej w modlitwie. Nasze zgromadzenie uświadamia również jedność w Kościele, między świeckimi i kapłanami. A przez obecność Księdza Biskupa jedność naszego zgromadzenia z diecezją i Kościołem powszechnym - mówił ks. Augustyn Łyko, diecezjalny moderator Kół Żywego Różańca.
Podczas Diecezjalnej Pielgrzymki Żywego Różańca do sanktuarium Matki Bożej Anielskiej
w Dąbrowie Górniczej
Diecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca do sanktuarium Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej każdego roku gromadzi rzesze pielgrzymów. Nie inaczej było w sobotę 30 kwietnia br. Tegoroczna pielgrzymka wpisała się w obchody Roku Miłosierdzia. Rozpoczęła się uroczystym przejściem pątników przez Bramę Miłosierdzia
Z racji Roku Miłosierdzia uczestnicy pielgrzymki Żywego Różańca odmówili w dąbrowskim sanktuarium Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a następnie wysłuchali konferencji ks. Marka Zaręby. Słowo do pielgrzymów skierowała także siostra loretanka, zachęcając do lektury pisma „Różaniec”.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
W Sanktuarium Matki Boskiej Zwycięskiej w Łodzi odbyły się dwudniowe rekolekcje dla kobiet, które poprowadziła Marta Przybyła. Wydarzenie zorganizowało Archidiecezjalne Duszpasterstwo Kobiet, inicjujące i koordynujące działalność wspólnot i grup kobiecych w diecezji. Spotkanie przyciągnęło tłumy uczestniczek.
– To jest niesamowity widok, kiedy widzę te wypełnione ławki. Kościół pełny pięknych, Bożych kobiet – powiedziała na początku konferencji Marta Przybyła, która przedstawia się jako „ateistka, która spotkała Boga”. Jej konferencje były mocne, bez „retuszu i upiększania”. – Ja dzisiaj przyjechałam do was, żeby opowiedzieć wam o Bogu. O miłości, na którą nie trzeba zasłużyć – podkreślała, odrzucając wizję Boga, u którego zbiera się kato-punkty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
