22 maja zmarł w Częstochowie w Domu Księży Emerytów im. bł. Jana Pawła II ks. prał. Zenon Mońka, długoletni profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie, liturgista, bliski współpracownik biskupów częstochowskich, wychowawca wielu pokoleń kapłanów.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 24 maja w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana o godz. 14. Rano o godz. 7.15 wspólnota seminaryjna zgromadziła się na żałobnej Jutrzni. Ciało zmarłego kapłana zostało pochowane na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

Ks. prał. Zenon Mońka urodził się 11 kwietnia 1931 r. w Zajączkach. Studia seminaryjne odbył w latach 1951-57 w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 stycznia 1957 r. z rąk bp. Zdzisława Golińskiego. Po święceniach został skierowany do pracy duszpasterskiej jako wikariusz w parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Kodrębie. W 1958 r. zaczął pracę w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie, wpierw jako prefekt, a w latach 1965-69 jako jego rektor. „Przyszła pocztą nominacja do Niższego Seminarium. Tę nominację czytałem dziesięć razy. Przyszedłem do seminarium i jeszcze czytałem ją na korytarzu. Rektorem był wtedy ks. Włodzimierz Rataj, a ja miałem nominację na prefekta. W ten sposób zaczęła się moja przemiła przygoda z seminarium, które kochałem i kocham. Nie wiedziałem, że jest jeszcze jakieś inne życie poza Seminarium” - tak wspominał po latach ks. Mońka.

Ks. Mońka odbył studia podyplomowe na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie (1967-68) uwieńczone licencjatem z teologii na podstawie pracy pt.: „Znaczenie ołtarza w narodowym i religijnym życiu Izraelitów w świetle najnowszej literatury biblijnej”. Następnie czteroletnie studia w Rzymie (1970-74) ukończył zdobyciem tytułu doktora teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Laterańskiego na podstawie pracy pt.: „Modlitwa wiernych przywrócona przez Sobór Watykański II”.

W 1974 r. został wicerektorem Częstochowskiego Seminarium Duchownego ds. „Tirocinium Pastorale” w Częstochowie - ośrodka formacji dla diakonów, neoprezbiterów i następnych czterech roczników młodych kapłanów. Równocześnie pełnił funkcję Diecezjalnego Duszpasterza Powołań i moderatora Diecezjalnego Dzieła i Ośrodka Powołań Duchownych (1974-85) oraz Diecezjalnego Duszpasterza Nauczycieli i Wychowawców (1978-81), a także opiekuna Częstochowskiego Oddziału Towarzystwa Przyjaciół Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Od 1974 r. ks. Zenon Mońka wykładał wstęp do teologii oraz liturgikę w Częstochowskim Seminarium Duchownym najpierw w Krakowie od 1984 r., w Częstochowie oraz w Instytucie Teologicznym w Częstochowie. Uczestniczył w życiu liturgicznym diecezji, wnosząc swój wkład w odnowę liturgii w duchu Soboru Watykańskiego II. Uczestniczył w pracach II Synodu Diecezjalnego, pracując w Diecezjalnej Komisji ds. Liturgii. Opublikował szereg artykułów na tematy pastoralne i liturgiczne, zwłaszcza w tygodniku katolickim „Niedziela”, za co w dowód uznania za dobrą współpracę otrzymał medal „Mater Verbi”.

Ks. Mońka działał także w Oddziale Częstochowskim Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Organizował wiele wielkich zgromadzeń liturgicznych, a zwłaszcza przez kilkanaście lat centralną procesję Bożego Ciała w Częstochowie. Jako wieloletni współpracownik biskupów częstochowskich był członkiem Diecezjalnej Komisji Liturgicznej. Pracował w Sądzie Metropolitalnym w Częstochowie jako sędzia diecezjalny. Był również kuratorem Zgromadzenia Sióstr Opieki Społecznej pw. św. Antoniego w Wieluniu (1980).

Był odznaczony godnością kanonika honorowego Częstochowskiej Kapituły Katedralnej (1979), a potem Honorowego Kapelana Ojca Świętego - prałata (1990).

Obok artykułów z zakresu m.in.: duchowości i teologii liturgii, ks. Zenon Mońka był autorem modlitewników: „Droga do Boga“, „Z Jezusem i Maryją przez życie” (modlitewnik ślubny), „Dzieci kochają Jezusa” (modlitewnik komunijny).